Tot ziens kwaliteit!

De start van het medium televisie was zo mooi. Voor het eerst was het mogelijk om nieuws, de werkelijkheid en amusement samen met de beelden die hierbij horen te verspreiden, over de gehele wereld. Dit alles werd direct in de huiskamer bezorgt. Het bracht de mensen dichter bij elkaar, de televisie verbroederden. Wie geen televisie had ging gezellig bij de buren kijken. Zo kwam het voor dat televisie shows in het weekend, door één halve flatblok werden beken in de huiskamer van de genen in het flatblok die zo gelukkig was om wel over een televisie zelf te beschikken.  

Maar wat is er gebeurd met de oprechtheid en eerlijkheid van dit medium, genaamd televisie?

Lees hier het hele artikel!

http://standpuntpuntcom.wordpress.com/“dag-kwaliteit-welkom-surrealistische-waarheid”/

De media vervuilde de mens.

De mens werd door de komst van de televisie bewuster van wat er allemaal in de wereld gebeurde. Tijdens de oorlog in Vietnam werd dit duidelijk. De beelden van deze schokkende oorlog kwamen de huiskamers binnen, protesten braken uit en er ontstond een contrabeweging. De televisie beïnvloedde de gedachten van de mens over de situatie in Vietnam.

Nadat de mens gewend raakte aan de beelden die de televisie hen bracht, leek het erop dat de televisie zijn kracht om te beïnvloeden kwijt was geraakt. In de jaren tachtig kregen wij een stortvloed van gewelddadige films over ons heen, terwijl de misdaadcijfers en het aantal geweldsdelicten niet steeg. Hiermee lijkt de zaak gesloten, er is echter keihard bewijs voor het feit dat de mens zich niet meer laat beïnvloeden door de beelden op de televisie van Schwarzenegger en consorten.

Ja, dat lijkt mij inderdaad ook een sluitend bewijs.

Maar wacht eens even, wat als we nu eens naar de kracht van de media in zijn geheel gaan kijken en we kijken eens naar de houding van de hedendaagse jeugd en hoe deze is beïnvloed door de media.

Lees hier het hele artikel!

http://standpuntpuntcom.wordpress.com/de-media-vervuilde-de-mens/

Hoe ik de media gebruik.

Ik druk mijn mobiele telefoon voor de laatste keer in de snooze stand. Nog eventjes om draaien en dan hup onder de douche. Als ik onder douche vandaan kom zet ik televisie aan in de huiskamer en kijk wat naar het nieuws en geniet ondertussen van een bakkie koffie en een boterhammetje.

 

Onderweg naar de bus toe, om naar Amsterdam te gaan zet ik mijn MP3 speler aan, en zoek een leuk album om onderweg naar te luisteren. Als ik in de bus stap pak ik eerst de Spits en lezen alleen de stukken die mijn interessant lijken, héél weinig dus. Het meeste nieuws wat in de Spits staat heb ik toch al gister op het journaal gezien, maar dan beter verwoord en met iets meer diepgang en achtergrond informatie.

Op school aangekomen klap ik snel mijn laptop open om even op het intranet te checken waar ik precies les heb, over vijf minuten. Ik loop de college zaal in en ga zitten in het midden van de zaal, want je wil natuurlijk niet helemaal vooraan zitten, maar toch zeker ook niet helemaal achterin waar het altijd zo rumoerig is. Ik zet mijn mobieltje op trilstand want je weet natuurlijk nooit wie er kan bellen tijdens eens college.

Aan het einde van de middag loop ik weer naar huis toe, en zet mijn MP3 speler weer op. Om naar een paar vrolijke liedjes te luisteren om mijn zelf een beetje op te beuren. Naar zo een lange en vermoeiende dag college.

Thuis aangekomen lopen ik naar mijn kamer en zet ik mijn Playstation aan om eens lekker een paar uurtjes op knoppen te rammen. Gamen ter ontspanning van de vermoeide geest. Naar twee uur playstationen heb ik het wel gehad met de massaslachtingen. Ik klap mijn laptop weer open om even op msn te gaan. Om wat huiswerk te bespreken met een klasgenoot. Ik surf daarna wat over het net langs een paar van mijn favoriete websites, om de golfcondities in Nederland voor dit weekend te checken. De laptop gaat rond elf uur uit en ik kijk nog wat naar de televisie voor dat ik weer inslaap val, oops eerst nog even snel de wekker op mijn mobiel zetten zodat ik morgen weer op tijd wakker ben, voor een dag vol met  nieuwe avonturen.

Boeiuh! Weet te boeien!

Toen ik de achterkant van dit boek las, was ik op zijn lichts gezegd sceptisch over de inhoud van dit boek. Dit kwam mede erdoor dat de schrijver van dit boek een jaar jonger is dan ik zelf ben. Hoe kan iemand van deze leeftijd nou een boek schrijven over een kwestie waar de schrijver zelf nog tot over zijn oren in zit?

 

Maar Rob Wijnberg wist mijn te verbazen. Wijnbergen weet in dit boek de vinger aan de pols te leggen bij de hedendaagse “het maakt mij niks uit cultuur”. Het beste valt dit werk van Wijnbergen te ontschrijven als nu-filosofie. Het leven beken vanuit de nieuwe normen en waarde van de hedendaagse jeugd. Het boek van de schrijver Rob Wijnberg is een realistische kijk op de heden daagse cultuur van de jongere generatie.

Boeiuh! geeft een heldere kijk op de jeugd van tegenwoordig vanuit een realistische invalshoek en bekeken door de ogen van de jeugd. De schrijver benaderd de hedendaags jongere cultuur vanuit drie verschillende invalshoeken, Boeiuh!, Cilluh en Pimpuh. En relateert dit aan het gedrag van de hedendaagse jeugd. Het boek staat bol van de metofoors en clichés van de belevingen van Rob en zijn vrienden in hun allen daagse leven.

Beoiuh! leest gemakkelijk en plezierig weg en is zeer zeker een aanrader om te lezen!

Metaforische clichébeelden

Taals is als de liefde. Het kan je maken en breken.

Spreken is als een snelweg. Je past je aan, aan de gewenste snelheid.

 Schrijven is als schilderen met woorden.

Luisteren is als zappen op de tv. Je besteedt alleen aandacht aan wat boeit.

Lezen is als, het kijken van een film in de geest.